Prowadzony przez red. Elżbietę Jaworowicz program zainteresował wielu młodych widzów - 1 470 tys. W grupie 16-49 jest to największe audytorium od 5 lutego 2009 r. "Sprawa dla reportera" miała także wysokie udziały w rynku widowni. W grupie 4+ wyniosły one 34,8 proc. (najwyższe od 30 sierpnia 2001 r.), a w grupie komercyjnej 24,3 proc. (najwyższe od 5 lutego 2009 r.). Oznacza to, że program w grupie wszystkich widzów oglądało aż 35 spośród 100 osób mających w tym czasie włączony telewizor, natomiast w grupie 16-49 co czwarty odbiorca.


Bohaterami programu był bezrobotny Krzysztof Krystyan, który w Siedlcach, w niezwykle trudnych warunkach wychowuje 7-letnią córkę Dagmarę. Matka dziewczynki załamała się po śmierci dwójki dzieci i przebywa w szpitalu psychiatrycznym. Na przekór biedzie ojciec stara się stworzyć swojej " małej księżniczce", jak nazywa córkę, namiastkę normalności w "norze na poddaszu", gdzie żyją. Oprócz interwencji w sprawie rodziny Krystyanów u władz Siedlec, autorzy programu spełnili życzenie dziewczynki i zaprosili do studia Dorotę Rybczewską " Dodę", którą mała Dagmara uwielbia. To spotkanie miało wzruszający przebieg. Ponadto widzowie programu mogli się dowiedzieć, że dzięki ich pomocy i ofiarności niepełnosprawny Rafał Ciężczak z Lisek Horodelskich, będzie razem z mamą mógł niebawem zamieszkać w nowym domu. Rafał będzie miał swój pokój i łazienkę. W trzeciej części pokazana została przejmująca historia bankructwa i utraty całego majątku Iwony Świetlik z Rawy Maz. Sposób przeprowadzenia upadłości firmy i zajęcia majątku bohaterki przez syndyka i organy ścigania budzi wiele wątpliwości, które Elżbieta Jaworowicz starała się przedstawić widzom z udziałem gości w studio, którymi byli m.in: Janusz Wojciechowski, były sędzia, od początku pilotujący sprawę pani Świetlik, Leszek Melibruda, psycholog, Odeta Moro-Figurska, dziennikarka i ks. Kazimierz Kurek - salezjanin.