Nicolas Sarkozy i współksiążę Andory chcą, aby prawo to obowiązywało w całej Unii Europejskiej. Zamierzają je również włączyć do tzw. Pakietu Telekomunikacyjnego. Wielka szkoda, że Sarkozy jest absolwentem prawa - Parlament Europejski uznał, że prawa i wolność internautów może ograniczyć jedynie sąd. Właśnie, gdzie jest ta wolność? Jeszcze kilka lat temu każdy internauta mógł wyrazić w sieci co chciał, natomiast sieć P2P jest jednym z tych przejawów wolności. Zakaz dostępu do sieci P2P jest równoznaczne z zakazem korzystania z wyszukiwarki Google.

Faktem jest, że prawdopodobnie większość plików przesyłanych za pomocą P2P jest nielegalnych, jednak klienci P2P nie są tworzeni do nielegalnej wymiany plików, lecz do wymiany plików pomiędzy internautami, a to jest wielka różnica.
Nie wiem jak francuskie, ale polskie prawo zezwala do dzielenia się utworami, które są chronione przez prawo autorskie, z rodziną i przyjaciółmi. Sieć P2P do dzielenia się nimi jest idealna, ponieważ lepiej wykonać jedną cyfrową kopię utworu (legalną) i przesłać ją za pomocą sieci do rodziny w Anglii czy Hiszpanii, niż wysyłać płytę czy książkę pocztą, co wiąże się z kosztami przesyłki i ryzykiem jej utraty bądź zniszczenia.

Prawo proponowane przez Francję ujawnia jej niemoc w stosunku do piractwa. Najłatwiej jest zniszczyć siedlisko choroby wraz ze zdrowymi osobnikami, niż wynaleźć na nią lek. Internauci oczywiście nie stoją z założonymi rękoma. W Internecie krąży petycja w sprawie zablokowania francuskiej propozycji, a Ministerstwo Infrastruktury zostanie zalane listami. Jednak jeśli to prawo jakimś cudem przejdzie wbrew opinii Parlamentu Europejskiego i sprzeciwu społeczności, proponuję zakazać korzystania z wyszukiwarki Google, bo to dzięki niej można znaleźć miliony plików torrent, a także nielegalne pliki dostępne przez HTTP.

W ogóle (za Kononowiczem) zlikwidujmy wszystko.