Autor bawi się słowem, ale mocno przejaskrawia. Ogólnie nie podoba mi się artykuł. Film nadal przemawia do nas zarówno formą, klimatem, muzyką jak i treścią ... Oczywiście trzeba się troszkę wysilić żeby wybrać coś co warto obejrzeć. Nie wiem skąd takie skrajne poglądy autora.

To że zachowania się zmieniły może zauważyć każdy który choć odrobinę liznął stare czasy z przed reformy ustrojowej. Telewizja była jedna i jak miał się pojawić dobry kryminał w czwartek to na drugi dzień wszyscy w szkole czy pracy rozmawiali o każdym aspekcie oglądanego filmu. Natomiast możliwości jakie daje współczesna technologia wraz z mnogością źródeł pozwalają co najwyżej by rozmawiać o tym czy dany film się widziało czy nie i generalnie nawet jak ktoś komuś powie o czym był dany film to nie jest to problemem gdyż szanse że oglądnie dokładnie ten sam są przy obecnej mnogości dostępnych rozrywek wprost astronomicznie małe. A jak nie lubię, że ktoś zdradza fabułę, zakończenia czy swoje wrażenia to z tą osobą drugi raz na temat filmów nie rozmawiam. Osobiście uważam, że film stracił przede wszystkim w momencie nadmiernego wykorzystywania w nich techniki. Nikt mnie nie powie, że Avatar to film. To jedynie komputerowo wykonana bajka. W tym przypadku można to zrozumieć gdyż ta produkcja od początku taką miała być. Nie podoba mnie się natomiast, że obecnie praktycznie każdy film jest poprawiany komputerowo łącznie z wyglądem i wyrazem twarzy aktorów. Ze świecą w ręku szukać filmów które wciągają jak te z przed lat. Oczywiście nie będę mówił o niedoścignionych Ptakach czy Północ na Północny-Zachód, ale jak sie weźmie choćby Tożsamość Bornea to z miejsca widać pomiędzy tą z lat 80tych a współczesną.

Na zakończenie powiem jedynie, że tak naprawdę świat się zawsze zmieniał i starsze pokolenie nie mogło zrozumieć czemu młodym się podoba coś zupełnie innego i z ich punktu widzenia jest dziwne. Tak samo działa to w drugą stronę i czy to, że świat a z nim kino się zmienia jest dobre czy złe nie można ocenić, gdyż zawsze znajdą się argumenty w obie strony. Po prostu zmieniło się otoczenie i albo trzeba się zaadaptować albo schować do jaskini
dziękuję

Bez przesady! Autor młodzik jest i historii - a szczególnie kina nie zna. Jak nie było internetu i "spoilerów" Zawsze w prasie czy poczta pantoflowa zdradzało się zakończenie filmu. Były adaptacje powieści na które walili ludzie do kin mimo że zakończenie znali i to na pamięć. Wszystkie powieści o Holmesie i ekranizacje Agathy Christie na przykład. Streszczenia filmów były na przykład w przekroju i TY i JA. Ludzie głuchym telefonem przekazywali sobie zakończenie i nie było ważne czy skończy się dobrze czy źle ale jak to jest pokazane. Właśnie na tym polega magia kina. Na przykład ostatni film o Che. Wszyscy i tak wiedzą jak zginął Guevara, ale istotne jest jak to pokazał Steven Soderbergh.
Ogólnie: kino zmienia się tak jak architektura. Nie jest czymś statycznym w czasie. Telewizja też się zmienia i nie jest tym czym była w latach 60. Myślę że i filmy TV i kinowe i nawet najlepsze gry komputerowe mogą przyprawić ludzie o doznania prawie ż mistyczne i artystyczne. Wszystko zleży od szczegółów. Osobiście dzięki you tube nadrobiłem zaległości historii kina z ostatnich 40 lat PRL. Chociażby wspaniałe trailery filmów Alfreda Hitchcocka, Orsona Wellesa, Stanleya Kubricka, i kina niemego (Metropolis - Fritza Langa). Tak, że artykuł jest może błyskotliwy ale nieprawdziwy.
Jacek Kasprzycki

Jeszcze raz ten sam komentarz z poprawkami, bo szybko pisałem..
Bez przesady! Autor młodzik jest i historii - a szczególnie kina nie zna. Jak nie było internetu i "spoilerów" zawsze w prasie czy pocztą pantoflową zdradzało się zakończenie filmu. Były adaptacje powieści na które walili ludzie do kin, mimo że zakończenie znali i to na pamięć. Wszystkie powieści o Holmesie i ekranizacje Agathy Christie na przykład. Streszczenia filmów były na przykład w przekroju i TY i JA. Ludzie głuchym telefonem przekazywali sobie zakończenie i nie było ważne czy skończy się dobrze czy źle, ale jak to jest pokazane. Właśnie na tym polega magia kina. Na przykład ostatni film o Che. Wszyscy i tak wiedzą jak zginął Guevara, ale istotne jest jak to pokazał Steven Soderbergh.
Ogólnie: kino zmienia się tak jak architektura. Nie jest czymś statycznym w czasie. Telewizja też się zmienia i nie jest tym czym była w latach 60. Myślę, że i filmy TV i kinowe i nawet najlepsze gry komputerowe mogą przyprawić ludzi o doznania prawie że mistyczne i artystyczne. Wszystko zleży od szczegółów. Osobiście dzięki you tube nadrobiłem zaległości historii kina z ostatnich 40 lat PRL. Chociażby wspaniałe trailery filmów Alfreda Hitchcocka, Orsona Wellesa, Stanleya Kubricka, i kina niemego (Metropolis - Fritza Langa). Tak, że artykuł jest może błyskotliwy, ale nieprawdziwy.
Jacek Kasprzycki

Przeczytaj jakąś książkęo kinie najpierw, a potem pisz.

Świetny artykuł. W 100% się z nim zgadzam. Bardzo trafione porównania. I może wielu się z nim nie zgadzać, ale tylko się oszukują. Może jednostki celebrują kino, cała reszta je po prostu konsumuje. Aż zachęciło mnie to do szukania innych artykułów tego pana.

The pruhacses I make are entirely based on these articles.