Wcześniej, już od 1989 r. trwały starania grupy entuzjastów z polskiego środowiska naukowego i akademickiego o przyłączenie Polski do EARN (European Academic and Research Network) oraz spontaniczne działania na rzecz przełamania amerykańskiego embarga na eksport nowoczesnych technologii komputerowych i telekomunikacyjnych do krajów byłego bloku wschodniego.

Pełne dołączenie Polski do światowego Internetu nastąpiło około 20 grudnia 1991 roku, kiedy to „podniosły się semafory” po stronie USA. W tym momencie polski Internet obejmował sieci lokalne na Wydziale Fizyki UW i w Obserwatorium Astronomicznym UW, w warszawskim Centrum Astronomicznym PAN, w krakowskim Instytucie Fizyki Jądrowej oraz pojedyncze komputery w Uniwersytecie Jagiellońskim, w krakowskim „Cyfronecie”, w Toruniu, w Katowicach, a przede wszystkim centralny węzeł łączności, ulokowany w budynku Centrum Informatycznego UW. Do podłączenia przygotowywano dużą sieć kampusową Politechniki Warszawskiej, trwała budowa podobnej międzyuczelnianej sieci kampusowej w Krakowie.