Niedawno odbijałem na ksero notatki dla żony. Z racji tego, że nie spieszyło mi się do pustego domu, w którym czekał na mnie jedynie kot, z którym aktualnie jestem w stanie zimnej wojny, a kopii do odbicia było ponad 200, pogawędziłem z właścicielem punktu ksero. Miało być o życiu, a wyszło jak zwykle - o mediach.

- Wie pan, po 7 latach pracy w tej branży, rzucam to w cholerę! - rozpoczął intrygująco starszy mężczyzna. Oczywiście zapytałem dlaczego tak optymistycznie wypowiada się o swojej profesji, na co rzeczony odpowiedział trwającym kilka minut wywodem, co skrócę Wam drodzy czytelnicy do minimum. - Nie opłaca się! Studenci coraz częściej skanują notatki, fotografują je i pakują do komputerów, zamiast przyjść do mnie! Cholery jedne! Kiedyś to ksero, to była istna Kanada panie! A teraz? Nędza! Komputery zabijają mój zakład... - narzekał mężczyzna.

Zrobiło mi się człowieka żal. Z czysto ludzkiego punktu widzenia. Bezdyskusyjnie traci on klientów, a profesja, jaką wykonuje, zwyczajnie umiera, na skutek popularyzującej się technologii. Coraz tańszej technologii.

Z punktu widzenia mediów, proces upadku tego punktu ksero, jest jak najbardziej logiczny, zrozumiały. Gutenberga i zecerów też w sposób naturalny - mówiąc językiem potocznym - wygryzła technologia offsetowa. Zecerzy poszli w niepamięć. Taki sam brutalny element realiów medialnej dżungli, czyli kanibalizacja dotyczy wszystkiego, co według McLuhana dotyczy "przedłużenia" zmysłów człowieka. Teliwizory kineskopowe wypierają plazmy i wyświetlacze LCD. Co ciekawsze - Lev Manovich, nazywa te ultracienkie telewizory ścienne, obrazami. Czy nie kanibalizują one olejnych płócien, akwarel lub plakatów, jakie wiszą na naszych ścianach? Przecież tak, jak wspomniane plazmy, są one mediami. Tyle tylko, że statycznymi, ale niosą jakiś przekaz, wartość kulturową, która zostaje pożarta przez dynamiczne medium, zwane telewizorem ściennym.

Tak samo proces kanibalizacji wygląda w przypadku punktów ksero. Jest oczywistym, że kombajny skanująco, kopiująco, drukujące zabiją małe zakłady powielające druk. Tak, jak pisałem bodajże w swoim pierwszym felietonie dla Media2.pl, proces i rewolucja digitalizacji naszego życia jest bezkompromisowa. Nie ma od niej ucieczki.

Warto tu dodać, że efekty digitalizacji skupiają się przeważnie w jednym miejscu - komputerze. Pytanie, czy aby wygodniejszym jest przeglądanie notatek w cyfrowej postaci, czy w wersji papierowej. Niewirtualnej. To do Was pytanie. Od Waszej tylko odpowiedzi zależy, jakie tempo będzie miał proces kanibalizacji druku przez nowe media cyfrowe i jak szybko przebiegać będzie owa rewolucja digitalizacji naszej tożsamości.

Dla mnie pewnym jest, że w niedalekiej przyszłości, cyfrowe notatki konwertować będziemy do formatu odtwarzanego w naszej głowie. Oczywiście za pośrednictwem nowego medium, jakim będzie jakiś chip. On, konsekwentnie dokona kanibalizacji innych, współczesnych nam mediów, urządzeń cyfrowych tj. Komputer, aparat cyfrowy. Czy nie jest tak, że nasze oko jest mega doskonałym elementem optycznym, które pozwala ośrodkom mózgowym rejestrować obrazy? Jest. Gdy człowiek nauczy się te obrazy zapisywać i w dowolnym momencie odtwarzać, przechowywać - zarządzać, współczesne aparaty cyfrowe zostaną zkanibalizowane. A fantazjując globalnie - gdy człowiek nauczy się przetwarzać myśli na pliki, które będzie można dowolnie przetwarzać, zarządzać nimi, wymieniać z innymi terminalami, mózgami - ośrodkami, będziemy mogli wówczas powiedzieć o nowym medium, na którym zakończy się jakże dynamiczny i agresywny proces kanibalizacji współczesnych mediów.