Może jeszcze będą organizować popijawy i orgie? Bo czym różni się życie dorosłych od dzieci? Tym, że więcej wolno! Co się robi na 18 urodzinach? Pije alkohol! To jest ta "dorosłość"...

Skupiłbym się na postawionym przez Ciebie pytaniu, gdyż pomimo niesprecyzowania czym jest to "coś" co "nie gra", to pokuszę się na zidentyfikowanie tego "czegoś".

Oczywiście wszystko zależy od formuły danego reality show.
Nie trudno jest mi sobie wyobrazić reality show będące udoskonaloną formą np. "Domowego przedszkola", czy "5-10-15", poprzez dodanie elementów takich jak przebywanie ze sobą 24/7 - charakterystycznych dla reality show,
Myślę, że samo to kontrowersji jeszcze nie powinno wzbudzać, choć ktoś może mieć już zastrzeżenia.
Co innego natomiast wsadzenie dzieci w program typu np. BigBrother.

Nie chcę się tu zbytnio rozwodzić, nie mniej odpowiedź - by nie użyć słowa "prosta", raczej bez jakiegoś strasznie głębokiego przemyślenia, nasuwa się na usta:

Dzieci są bowiem zdecydowanie mniej dojrzałe emocjonalnie, często wypowiadają się zbyt prostolinijnie, ogólnie wykazują się mniejszą świadomością, co do przewidywania konsekwencji, jakie w przyszłości - mniej lub bardziej odległej, mogą ponieść za sobą pewne czyny, czy wygłoszone opinie.

Czy kogoś to dziwi?
Mnie absolutnie nie.
Według mnie tacy rodzice są nieodpowiedzialni.

Chciałbym poznać te najbardziej głębokie intencje, jakie przyświecały twórcom tego programu, gdyż tak naprawdę dopiero ta wiedza pozwalałaby w pełni obiektywnie odnieść się do zasygnalizowanego problemu - a tegoż "obiektywizmu" pewnie w mojej wypowiedzi może momentami brakować.

Jednak jak czytamy, że reality show tracą na popularności, a wszyscy wiemy co ową widownie napędzało: emocje - przede wszystkim te negatywne, gdy dwóch lub więcej uczestników się ze sobą żre lub mówiąc ogólnie, się ze sobą nie zgadza, to niby czym tym razem producenci chcieliby "ująć" widzów?
Sielankowo-edukacyjnym charakterem programu???

Aż taki nie jestem, aby posądzić kogoś o perfidne i celowe działanie, którego efektem ma być zburzenie owego radosnego obcowania.
Nie mniej wcale wiele nie potrzeba, by nawet nie do końca świadomie, takim czy innym zadaniem wzniecić jedną niewinną "iskierką" zalążek" konfliktu.
Ktoś zapyta: co w tym złego?
Niech dzieci uczą się dyskutować, rozwiązywać problemy, dochodzić do konsensusu, przyjmować racje innych - ot poczuć się jak dorośli.

Ja jednak powrócę do jednego z moich powyższych akapitów:
Dzieci są bowiem zdecydowanie.... (patrz wyżej).

Zastanawiałem się przez chwilę, czy pozwolić sobie na poniższą - małą dygresję, którą absolutnie nie chcę, aby bezpośrednio została poczytana, jako analogia do powyższego tematu.
Nie mniej jak komuś emocji nie dostarczają już walki bokserskie, gdzie dwóch dorosłych ludzi świadomie okłada się na ringu w jasno sprecyzowanym celu, to niektórzy zaczynają poszukiwać większych wrażeń w np. ...walkach psów.

Wiem, że zbyt ostro poszedłem, dlatego proszę nie łączyć tego bezpośrednio z omawianym zagadnieniem.